Kucağında duran o devasa soru işaretini, annenin dizlerinin dibine bırakıp çıkmak istiyorsun aidiyetinin kapısından. Sonra ruhunu özgür kılabileceğin o mavi düş bahçesine yerleşmek yavaşça… gelişler, gidişler, özlemler, bekleyişler.. ve her bir duygunun asıl suretinde yaşandığı bir düş bahçesi betimleyerek yürüyeceksin. İçindekiler dışarı… Dışındakiler içeri… Bu değiş tokuşta ” sana dair ” olanları titizlikle bulup işlenmemiş bir geleceğin ilk basamakları yapacaksın… Biliyorum.   Tamamını okumak için tıklayınız »