Kirlenmiş yanlarım gidip toprağı öptü…. El değmemiş çiçeklerle bezenip, göz alıcı bir şenlik alanına dönüştü tüm çürümüş uzuvlarım… Şimdi bir gezginin özgür elleriyle dokunuyorum geleceğe…

Sanki hiç aymayacak gibi uyumuştu içim… Bir daha hiç bulamayacak gibiydim o saflığı… Ama yanılmışım. Keşmekeşliğin içinde debelenirken, acılar kanımı yeşile boyarken bir kapı açıldı aniden. Gidip arındım habersizce… Yeni bir başlangıç….   Tamamını okumak için tıklayınız »

Sessiz kalma hakkımı kullanıyorum ne zamandır… Hayat; sana hiçbir borcum yok….Benden geriye bıraktıkların yeniden bir yaşam kurmak ve mutlu olabilmek için öylesine az ki…. Neresinden tutarsam tutayım kırılıp dökülen, parçalanan ve parçalandıkça beni de kanatan bir hayat…. ‘Ne zaman bitecek?’ diye sormadan bir an bile geçirmiyorum inan…   Tamamını okumak için tıklayınız »