Zaman zaman düşünürüm;

Ses unsurunun olmadığı bir suskunlukta,

Ama’lar, keşke’ler kolkola gezintide

Yalnız, bir deniz şıpırtısı,

Bir de ay ışığının şıkırtısı kulakları dolduran

Sevişiyorlar kumsalda

Aynı iklimsiz bir düş gibi

İnanması çok mu zor ?

Boş ver …

Anlatması çok güzel

Düşe yaşa….

Düşü yaşa….

Ayşegül Duran

Tam da saadetin ortasına geldiğimizde
Sıcacık bir öfke dolu deniz …
Ya sen geçmişine inanmıyorsun
ya da geleceğin kandıramamış seni
Utandırma düşlerini
Ertelemeden yaşamaya çalışmanın
o asil sandığını
çıkart sakladığın yerden
Yok… söyleme o yarım bırakılmış sözcüğü
” ölüm ” denilince yüreğimin direği sızlar benim
Anlamsızlaşır… eksilir … hiç kalırım…
Yarın yokmuş gibi bugünden doğ düşüne
Geceyi hiç bekleme
Parmak uçlarından sızan yalnızlık
Bulandırmasın dimağını…
İçinde arındığın bu gerçeklik senin
Sür yüzüne
Sür gök – yüzüne