Kirlenmiş yanlarım gidip toprağı öptü…. El değmemiş çiçeklerle bezenip, göz alıcı bir şenlik alanına dönüştü tüm çürümüş uzuvlarım… Şimdi bir gezginin özgür elleriyle dokunuyorum geleceğe…

Sanki hiç aymayacak gibi uyumuştu içim… Bir daha hiç bulamayacak gibiydim o saflığı… Ama yanılmışım. Keşmekeşliğin içinde debelenirken, acılar kanımı yeşile boyarken bir kapı açıldı aniden. Gidip arındım habersizce… Yeni bir başlangıç….   Tamamını okumak için tıklayınız »