Eksik düşlerim,
Kırgın bir geçmişim ve
kayıp bir şimendiferim var…

Çok yol yürüdüm
Molalarım uzunmuş, fark etmedim

Ters yüz edilmiş gözlerimin astarı
Gözyaşlarım içimde boğuluyor
Ruhumu giyindiğim bu yüz
Artık eskisi gibi bakmıyor bana…

Dile getirilmemiş sevdalarım dökülüyor dilimin ucundan
Ah zaman…
Geriye aksa şimdi
ilk gençliğimde kaybettiğim anı sandığımı bulsam yeniden
Birikmiş sözcüklerimi çıkarsam içinden
Sahiplerine verebilir miyim artık?
Geç mi kaldım?   Tamamını okumak için tıklayınız »

Belki kırmızıdır aşkın rengi

Ve her renk kendi içine kapanır

Ve her yaprak kendi kaderine sallanır sarı sarı

Ama aşk, bulanık ve kırmızı

Ama aşk boyar her şeyi

Aşkın ve engel tanımaz

Belki kırmızıdır aşkın rengi

Ve her renk kendi içine kapanır

Aşk; gezindiği yerlerde bırakır izini

Naif ve tutkulu…   Tamamını okumak için tıklayınız »

Karanlığında kaldım…

Gölgelendi tüm göz yaşlarım…

Ardından saklı kutudan çıktı kaybettiklerim…

Bu çelişkiye şöyle bir masa atmalı…

Yanında iki duble yalnızlık…

Ay ışığına tırmanmalı sonra

Göğe çizmeli bu soru işaretini…

Bak;

Ruhlar yalnızlık sakisinin ellerinden öpüyor…

‘ Ver iki duble daha,

yudumlamalı bu tükenmişliği’

Göğe birkaç yıldızla bırakmalı   Tamamını okumak için tıklayınız »

Sessiz, soluksuz, mutsuz…..

Aynı parçalanmış düşlerin çocukları olmak

Sana bu kadar uzak olmayı hak ediyor muyum?

Ya da evreninde nedir ‘ben’ diye adlandırdığın şey?

Seni bu kadar çok düşünmek istemiyorum inan

Ama elimde değil……

Hala gelişini bekliyorum…

Ayşegül Metin Duran