Yalnızlığa vuran şiir
Hüznü kovalayan zaman
Arada sıkışıp kalmış farkındalık
Avucumun içinde yazan…
Ya en umutsuz olduğumuz anda,
ince sızı gibi bir tebessüm yakalarsa bizi parmak uçlarımızdan?
O zaman buluruz belki
Ardından gideceğimiz doğru ışığı…
Doğru ne ki?
Cevapsız geleceğin
ezberlenmiş geçmişe işlediği
Bol nakışlı yol harıtası sadece
Ruhuma iliştirmişim güzel yüzünü
Anlamında yittiğim her çiğ damlasına inat
Ver elini
Kaybolalım sonsuzlukta
Ki yokluk bulamasın izimizi ….
Ayşegül Metin Duran
Kırlangıç mevsimiydi… Hangi bahara savursam kendimi diye düşünüp durdum… Oysa zaman; tersten akmaya başladığından beri, daha da bir çocuklaşmış, gittikçe ağırlaşan kendi kabuğum altında ezilmeye başlamıştım.
Kırlangıç mevsimiydi… Bahar mevsimiydi… Bahar, yüreğime gelişinden bu yana hiç bu kadar üşümemişti…
………………………………..
Demetinde tazecik duran çiçekler getirdim sana…
Her şey güzel kokuyor bu mevsimde…
Oysa ben çürümüş bir geçmişi ağzıma kapayıp
Hayat gelip geçiyor
Ne olsun?
Dert olsun
Su olsun
Gamzenin üzerine bıraktığım öpücük olsun
Aşk olsun
Aşk olsun…
Ayşegül Metin Duran