Karanlığımda oturan serseri yalnızlıklar

Alışkın olduğum sözcükleri fısıldıyorlar kulağıma

Artık öğrendim

Tüm keşiflerimin sonu aynı çıkmaz sokak

Ağıt yakan kaldırım taşları telaşlı

Kolay değil

Bir ömrü uğurluyorlar gözleri kapalı

Aralarından biten ayrıksı ot

Bir kardelen mağrurluğu ile gülümsüyor bana

” Elveda hayat

Hoşgeldin kekremsi düş

Bahçende bana da yer var mı?”

Ayşegül Duran