Belki kırmızıdır aşkın rengi

Ve her renk kendi içine kapanır

Ve her yaprak kendi kaderine sallanır sarı sarı

Ama aşk, bulanık ve kırmızı

Ama aşk boyar her şeyi

Aşkın ve engel tanımaz

Belki kırmızıdır aşkın rengi

Ve her renk kendi içine kapanır

Aşk; gezindiği yerlerde bırakır izini

Naif ve tutkulu…

Aşk bir cinayettir aynı zamanda

Dünyanın ne güzel cinayeti

Kanı akar onun şehvet yatağında

Oluktan akar gibi kutsal bir mabede

Tırmanır gibi dik pimatinine İnkaların

Kuşatırken mavi gökyüzünü kırmızı sesler

Kaba ve tutkuludur aşk

İnceliğine tutulmuş içimde filizlenen bu aşk

Gözlerinin değdiği yerlerde ilahi bir tınıyla beden buluyor

Ve usulca karışıp gökyüzüne

Maviliğin koynunda mağrur

Ayağa kalkıp selamlıyor tüm yeryüzü renklerini

” ey dünya

ben senin gerçeküstülüğünde var olan

bin bir duyguyum

acı ve mutluluğum

aydınlık ve karanlık

her bir gülüş ve her bir göz yaşı

taşı beni yüreğinde…”

aşkın rengi kırmızı …

Ayşegül metin Duran