Zaman zaman düşünürüm;

Ses unsurunun olmadığı bir suskunlukta,

Ama’lar, keşke’ler kolkola gezintide

Yalnız, bir deniz şıpırtısı,

Bir de ay ışığının şıkırtısı kulakları dolduran

Sevişiyorlar kumsalda

Aynı iklimsiz bir düş gibi

İnanması çok mu zor ?

Boş ver …

Anlatması çok güzel

Düşe yaşa….

Düşü yaşa….

Ayşegül Duran