Önceleri DÜŞ tün. Sonra düştün düşlerimden…Sancılı bir bekleyişti düşlerime tutunamayışını izlemek. Tutunamayan asıl bendim. Senin suretinde yalnızlıklarından korkan ve umutların ardına gizlenen bir ‘ben’ ve sen benden gittin. Bense sadece usul usul, sessizce, parmak uçlarına basarak gidişini izledim. Boşluğum büyüktü ve o boşluğu seninle doldurmaya kalktım, sana birçok heceler, kelimeler çoğalttım.Bir ‘tek kişilik oyunu’ydu benimkisi. Seni senden habersiz birçok şeyim yaptım. Dudaklarına gülücükler, gözlerine gözyaşları yakıştırdım. Acılarımı çift kişilik yaşamaya çalıştım. Seni senden habersiz sırdaş yaptım karamsarlıklarıma. Sızılarımı hafifletmek istersin sandım. Biliyorum bilmiyorsun. Ya da bilsen de bunları ne kadar istiyorsun? Gülüşüme anlam katacaksan, seninle ya da sensiz olmak neyi değiştirir ki?   Tamamını okumak için tıklayınız »

Biz eskiden oyunlar oynardık seninle… sonunun acıtacağını bile bile… Bazen yalnızlığının dilsizleştiği anlarda bile vazgeçmezdik. Sıra sende… hayır sıra bende…

Salıncakta iki kişiyiz. Anlamsız devinimlerin tam da ortasında. Dünya salınıyor yavaş ya da hızlı. Ne fark eder ki? Biz sadece ayaklarımızı sallıyoruz ne de olsa… Doğru dürüst düşünemediğim anlarda hep bunu hatırlarım   Tamamını okumak için tıklayınız »

Acı bulaşır bazen …Acı geceden güne …günden bedene …bedenden dudağa….ve öptüğün irkilir acının tadıyla….Sen yarım bırakılmışsındır ve ona da bulaştırırsın yarım bırakılmışlığı….bir pişmanlık başlar sonra ….onu da kuyunun dibine çektiğini görür bocalarsın….Vazgeçmek zordur …çünkü sevmek en büyük ihtiyaç. Ne yapacağını bilemez sadece pencerenin önündeki kuşları sayarsın. Pervasızca kanat çırpan gökyüzüne. Esaretini yüzüne vuran….ve seni tanımayan, umursamayan kuşların kanadına umut bağlarsın…umutların kuş kanadında yola çıkar …Sen nereye gittiklerini bilmeden ağlarsın…biraz daha eksilmişsindir…biraz daha içine sinmiş….durmadan beklersin…beklersin içinde devrim olacağı günü…dirilişi…uyanışı…bir mucizeyi bekler gibi beklersin…   Tamamını okumak için tıklayınız »